ஜூன் 25, 1975: இந்தியாவின் இருண்ட நாள்! நள்ளிரவில் பிறப்பிக்கப்பட்ட அவசரநிலை உத்தரவும்.. அதன் பின்னணியும்!
இந்திய ஜனநாயக வரலாற்றில் ஜூன் 25 என்ற தேதியை யாராலும் அவ்வளவு எளிதில் மறந்துவிட முடியாது. சரியாக 1975-ம் ஆண்டு இதே நாளில், இந்தியாவின் அப்போதைய பிரதமர் இந்திரா காந்தியின் பரிந்துரையின் பேரில், நள்ளிரவில் தேசிய அவசரநிலை பிரகடனம் (National Emergency) பிறப்பிக்கப்பட்டது. சுதந்திர இந்தியாவின் வரலாற்றில் “ஜனநாயகத்தின் இருண்ட காலம்” என்று அழைக்கப்படும் அந்த 21 மாத கால நெருக்கடி நிலையின் பின்னணியை இந்தத் தொகுப்பில் விரிவாகக் காண்போம்.
அவசரநிலை கொண்டுவரப்பட்டதற்கான உண்மையான பின்னணி என்ன?
1975 ஜூன் 25 நள்ளிரவில் அவசரநிலை திடீரென கொண்டு வரப்படவில்லை. அதற்குப் பின்னால் மிகப்பெரிய அரசியல் மற்றும் சட்டப் போராட்டங்கள் இருந்தன:
- அலகாபாத் உயர் நீதிமன்ற தீர்ப்பு:
1971-ம் ஆண்டு நடைபெற்ற நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் ரா பரேலி தொகுதியில் இந்திரா காந்தி முறைகேடுகள் செய்து வெற்றி பெற்றதாக ராஜ் நாராயண் என்பவர் வழக்கு தொடர்ந்தார். இந்த வழக்கை விசாரித்த அலகாபாத் உயர் நீதிமன்ற நீதிபதி ஜகந்மோகன் லால் சின்ஹா, 1975 ஜூன் 12 அன்று இந்திரா காந்தியின் தேர்தல் வெற்றி செல்லாது என்று அதிரடி தீர்ப்பளித்தார். மேலும், அவர் அடுத்த 6 ஆண்டுகளுக்குத் தேர்தலில் போட்டியிடவும் தடை விதித்தார். - அரசியல் கொந்தளிப்பு:
இந்தத் தீர்ப்பை அடுத்து, இந்திரா காந்தி பிரதமர் பதவியிலிருந்து விலகக் கோரி நாடு முழுவதும் ஜெயப்பிரகாஷ் நாராயண் (JP) தலைமையில் மிகப்பெரிய அளவில் போராட்டங்கள் வெடித்தன. ராணுவம் மற்றும் காவல்துறை அரசின் சட்டவிரோத உத்தரவுகளுக்குக் கீழ்ப்படியக் கூடாது என்று ஜே.பி அழைப்பு விடுத்தார்.
நள்ளிரவில் கையெழுத்தான உத்தரவு
தனது பிரதமர் பதவிக்கு ஆபத்து வந்ததை உணர்ந்த இந்திரா காந்தி, நாடாளுமன்றத்தையோ அல்லது தனது அமைச்சரவையையோ கூட கலந்தாலோசிக்காமல், அரசியலமைப்புச் சட்டம் பிரிவு 352-ன் (Article 352) கீழ் “உள்நாட்டுப் பாதுகாப்புக்கு அச்சுறுத்தல்” ஏற்பட்டுள்ளதாகக் கூறி அவசரநிலையை அறிவிக்க முடிவு செய்தார்.1975 ஜூன் 25 நள்ளிரவில், அப்போதைய குடியரசுத் தலைவர் ஃபக்ருதின் அலி அகமது இந்த அவசரநிலை பிரகடன உத்தரவில் கையெழுத்திட்டார். ஜூன் 26 அதிகாலை 6 மணிக்கு அகில இந்திய வானொலியில் (All India Radio) பேசிய இந்திரா காந்தி, “நெருக்கடி நிலை பிரகடனப்படுத்தப்பட்டுள்ளது, பொதுமக்கள் யாரும் பயப்படத் தேவையில்லை” என்று நாட்டு மக்களுக்கு அறிவித்தார்.
21 மாத கால கொடுமைகள் மற்றும் தடைகள்
அவசரநிலை பிரகடனம் செய்யப்பட்ட அடுத்த சில மணி நேரங்களிலேயே ஒட்டுமொத்த இந்தியாவும் உறைந்து போனது:
- அடிப்படை உரிமைகள் பறிப்பு:
இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம் வழங்கிய பேச்சுரிமை, எழுத்துரிமை, மற்றும் நீதிமன்றத்தை நாடும் உரிமை உள்ளிட்ட அனைத்து அடிப்படை உரிமைகளும் (Fundamental Rights) உடனடியாகக் சஸ்பெண்ட் செய்யப்பட்டன. - பத்திரிகை சுதந்திரம் முடக்கம் (Censorship):
டெல்லியில் இருந்த முக்கிய செய்தித்தாள் அலுவலகங்களின் மின்சாரம் நள்ளிரவிலேயே துண்டிக்கப்பட்டது. அரசின் அனுமதியின்றி எந்தவொரு செய்தியையும் அச்சிடக் கூடாது என்ற கடுமையான தணிக்கை முறை கொண்டு வரப்பட்டது. இதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்கும் வகையில் ‘தி இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்’ உள்ளிட்ட நாளிதழ்கள் தங்களது தலையங்கப் பக்கத்தை (Editorial Page) காலிப் பக்கமாக விட்டு வெளியிட்டன. - தலைவர்கள் கைது:
ஜெயப்பிரகாஷ் நாராயண், மொரார்ஜி தேசாய், அடல் பிஹாரி வாஜ்பாய், எல்.கே. அத்வானி மற்றும் தமிழகத்தைச் சேர்ந்த முக்கிய அரசியல் தலைவர்கள் என நாடு முழுவதும் லட்சக்கணக்கான எதிர்க்கட்சித் தலைவர்கள் நள்ளிரவிலேயே ‘மிசா’ (MISA) சட்டத்தின் கீழ் எவ்வித விசாரணையும் இன்றி சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர்.
அவசரநிலையின் முடிவு மற்றும் ‘சம்விதான் ஹத்யா திவாஸ்‘
தொடர் எதிர்ப்புகள் மற்றும் சர்வதேச அழுத்தங்கள் காரணமாக, 21 மாதங்களுக்குப் பிறகு 1977 மார்ச் 21 அன்று அவசரநிலை முழுமையாக ரத்து செய்யப்பட்டது. அதைத் தொடர்ந்து நடந்த பொதுத்தேர்தலில் இந்திரா காந்தி மற்றும் காங்கிரஸ் கட்சி மிகப்பெரிய தோல்வியைத் தழுவியது. மொரார்ஜி தேசாய் தலைமையில் இந்தியாவின் முதல் காங்கிரஸ் அல்லாத ஜனதா அரசு அமைந்தது.இந்திய வரலாற்றில் ஜனநாயகப் படுகொலை நடந்த நாளாகக் கருதப்படும் இந்த ஜூன் 25-ம் தேதியை, தற்போதைய இந்திய அரசு ‘சம்விதான் ஹத்யா திவாஸ்’ (Samvidhaan Hatya Diwas – அரசியல்சட்ட படுகொலை தினம்) என்று அதிகாரப்பூர்வமாக அனுசரித்து வருகிறது.
